Er is een paradox in hoe veel organisaties de werkplek van een managementassistent inrichten.
Enerzijds verwachten ze volledige discretie. Vertrouwelijke documenten, gevoelige gesprekken, persoonlijke informatie over directieleden. Dingen die niet verder gaan dan de persoon die ze verwerkt.
Anderzijds zit diezelfde managementassistent in een werktuin. Midden in een open ruimte, omringd door collega’s, zonder enige afscherming.
Dat heeft gevolgen. Een managementassistent in een open werkomgeving past zich aan. Ze belt niet als ze dat liever wel zou doen. Ze opent een vertrouwelijk document niet als iemand naast haar meekijkt. Ze stelt een vraag uit die ze eigenlijk nu moet stellen. Informatie vertraagt. Besluiten lopen vertraging op.
Niet omdat ze haar werk niet goed doet. Maar omdat de omgeving het haar onmogelijk maakt.
Een goede werkplek voor een managementassistent is geen teken van voorkeursbehandeling. Het is een functionele voorwaarde: een plek waar telefoongesprekken gevoerd kunnen worden zonder dat omstanders mee luisteren, waar vertrouwelijke documenten veilig kunnen worden verwerkt en waar de fysieke nabijheid tot de manager zorgt voor snelle en discrete afstemming.
Bij verhuizingen of herinrichtingen wordt de werkplek van de managementassistent zelden als eerste besproken. Terwijl het juist één van de posities is waarbij de werkplekkeuze directe invloed heeft op hoe goed iemand haar werk kan doen.
Lees het volledige artikel op companytalk.nl